„Pudełko Mądrości – Przysłowia na Warsztacie”
Zajęcia rozwijające komunikację poprzez polskie przysłowia
W miesiącach od marca do maja 2026 roku w naszej szkole realizowany był projekt edukacyjno-komunikacyjny pt. „Pudełko Mądrości – Przysłowia na Warsztacie”, skierowany do uczniów SP oraz SPDP. Organizatorem przedsięwzięcia byli nauczyciele prowadzący zajęcia rozwijające komunikację.
Głównym celem projektu było rozwijanie kompetencji językowych i społecznych uczniów poprzez poznawanie polskich przysłów oraz wykorzystywanie ich w codziennych sytuacjach. Uczniowie wzbogacali słownictwo, ćwiczyli budowanie wypowiedzi i rozwijali umiejętność rozumienia prostych znaczeń oraz skojarzeń. Ważnym elementem projektu była również integracja społeczna, nauka współpracy oraz rozwijanie komunikacji interpersonalnej.
Podczas zajęć wykorzystywano różnorodne metody pracy – m.in. zabawy logorytmiczne, dramę, ćwiczenia sensoryczne, obserwacje przyrody oraz pracę z ilustracjami i symbolami AAC. Dzięki temu uczniowie mogli doświadczać treści przysłów wielozmysłowo i aktywnie uczestniczyć w proponowanych działaniach.
W marcu tematyka zajęć koncentrowała się wokół pogody i zmian zachodzących w przyrodzie. Uczniowie poznawali przysłowia takie jak „W marcu jak w garncu”. Codziennie obserwowali pogodę, dopasowywali symbole AAC do zjawisk atmosferycznych oraz uczestniczyli
w zabawach sensorycznych związanych z ciepłem, zimnem i wiatrem. Powstał również „Marcowy Garnek Pogody” – pudełko z symbolami pogodowymi.
Kwiecień poświęcony był relacjom międzyludzkim, przyjaźni oraz życzliwości. Uczniowie pracowali z przysłowiami: „Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie”, „Zgoda buduje, niezgoda rujnuje” oraz „Co dwie głowy, to nie jedna”. Podczas scenek sytuacyjnych ćwiczyli zwroty grzecznościowe, uczyli się współpracy i pomagania innym. Wspólnie stworzyli także „Drzewo Przyjaźni”, ozdobione dobrymi słowami i życzliwymi komunikatami.
Majowe zajęcia dotyczyły pracy, wytrwałości oraz konsekwencji działania. Uczniowie poznawali znaczenie przysłów: „Bez pracy nie ma kołaczy” czy „Czym skorupka za młodu nasiąknie…”. W ramach działań praktycznych sadzili rośliny, planowali kolejne etapy wykonywania zadań oraz budowali krótkie opowieści opisujące następstwo wydarzeń. Ćwiczyli w ten sposób rozumienie związku przyczyna–skutek oraz rozwijali umiejętność tworzenia prostych narracji.
Projekt miał charakter otwarty i dostosowany do indywidualnych możliwości uczestników.
Realizacja projektu pokazała, że polskie przysłowia mogą być ciekawym i wartościowym narzędziem wspierającym rozwój językowy, społeczny i emocjonalny dzieci oraz młodzieży.
